როლა: გზა დამძიმდა, თითქოს მიწა უცნაურად სრიალებს. ზღვაზე წასვლაც სევდას ჰგ…
გზა დამძიმდა,
თითქოს მიწა უცნაურად სრიალებს.
ზღვაზე წასვლაც სევდას ჰგავს,
იქ სიტყვები ყრუდ გაიცრება.
ფული ბრუნავს წრეზე,
კედლებს შორის ჩამალული ჩვევა,
მე და ის ერთ სახურავს ვეზიარეთ,
მაგრამ ჩრდილიც შემოვიდა ოთახში.
ხან ნისლი მიბრუნებს სიმშვიდეს,
ხან ძველი ნაკაწრები იღვიძებს.
ვცდილობ ადგილი შევინარჩუნო –
არც ის დავკარგო, არც მე